پايگاه خبري سي.آي.ان«سين» شبكه خبري سينماي ايران اخبار هنر و سينماي ايران وجهان : جواد يحيوي از بازي مقابل دوربين، جشنواره و فرش قرمز مي‌گويد / جشنواره‌ي امسال را دوست نداشتم
چهارشنبه، 21 بهمن 1394 - 12:13 کد خبر:1066
جواد يحيوي بعد از سال‌ها دوري از سينما و تلويزيون، امسال با «برادرم خسرو» ساخته‌ي احسان بيگلري به سينما بازگشته است.

به گزارش شبكه خبري سي آي ان، به نقل از خبرآنلاين، سيد جواد يحيوي مجري تلويزيون كه سال‌هاست او را در قاب اين رسانه‌ي تصويري نمي‌بينيم، پس از سال‌ها به سينما بازگشته است و با فيلم سينمايي «برادرم خسرو» در جشنواره‌ي فيلم فجر امسال حضور دارد.
 
در حاشيه‌ي جلسه‌ي نشست و نقد و بررسي اين فيلم سينمايي با او گفت‌و‌گوي كوتاهي داشته‌ايم:
 
شما بعد از سال‌ها غيبت در سينما مجددا به اين حوزه برگشته‌ايد. چگونه بازي در فيلم «برادرم خسرو» را پذيرفتيد؟
 
نقش خوب، همكاران خوب، گروه خوب و فضاي خوب آدم را ترغيب مي‌كند. حال اگر به من اعتماد شده و من براي اين فضا انتخاب شدم، مسلما استقبال مي‌كنم. من مدت‌ها در سينما، تئاتر و تلويزيون اجازه‌ي كار نداشتم. در تلويزيون هنوز هم اجازه‌ي كار ندارم.
 
در اين فاصله‌ي زماني كه از تلويزيون دور بودم تجربه‌هاي سينمايي هرچه پيش آمد، انجام دادم. اتفاقا اين سال‌ها كه از تلويزيون فاصله داشتم، سعي ‌كردم در تئاتر كمي خودم را براي بازي بيشتر تربيت كنم و وقتي چنين موقعيتي پيش مي‌آيد، طبيعي است كه استقبال كنم و تمام تلاش خودم را به كار بگيرم. خوشحالم كه نتيجه هم خيلي بد نشد.
 
يعني شما علاوه بر تلويزيون كه سال‌هاست در آن اجازه‌ي اجرا و فعاليت نداريد، در سينما هم اجازه‌ي فعاليت نداشتيد؟
 
بله. سال‌ها در سينما هم ممنوع از كار بودم و به تازگي اجازه‌ي فعاليت پيدا كردم كه منجر به همكاري در «برادرم خسرو» شد.
 
با توجه به بازگشتتان به سينما، احتمال بازگشتتان به تلويزيون هم وجود دارد؟
 
بايد يك سري استناد و رسميت‌هايي وجود داشته باشد كه هيچ‌وقت وجود نداشته است. مگر ممنوع از كار بودن من رسميت داشته است؟
 
نه. اين حرف‌ها هميشه هست. ولي فكر مي‌كنم خودم هم ديگر انگيزه‌ام را براي بازگشت به تلويزيون از دست داده‌‌ام و تلويزيون هم خيلي جاي فوق‌العاده‌اي براي انجام دادن كارهاي فوق‌العاده نيست.
 
فيلم‌هاي حاضر در جشنواره‌ي امسال را چطور ديديد؟
 
خيلي همه‌ي فيلم‌ها را دوست نداشتم. يعني در اين مدت علاوه برا اينكه فيلم خوب ديدم، فيلم بد هم زياد ديده‌ام. مثل همه‌ي جشنواره‌ها بد و خوب با هم هستند.
 
كدام فيلم‌ها را دوست داشتيد؟
 
«ابد و يك روز»، «ايستاده در غبار» و فيلم خودمان «برادرم خسرو» را دوست داشتم. حتما انتخاب‌هاي ديگر هم دارم و فيلم‌هاي ديگري هم هستند كه برايم جذاب باشند. ولي مهم‌ترين فيلم‌هايي كه مي‌توانم نام ببرم اين‌ سه فيلم هستند.
 
از نظر اجرا و مديريت به نظر شما جشنواره با دوره‌ها قبلي تفاوت دارد؟
 
خيلي جشنواره‌ي امسال را را دوست نداشتم. به نظرم به بخش‌هاي مختلف در شكل برگزاري مي‌شود نقد داشت. مثل بخش تشريفات و برگزاري آيين‌ها مانند فرش قرمز و برگزاري نشست‌ها. در اين نشست‌ها ما جلوي خبرنگاران مي‌نشينيم و نفري يك جمله مي‌گوييم و خداحافظي مي‌كنيم و خبري از نقد، پرسش و چالش نيست. فرصتي كه قرار بوده به اين شكل ايجاد شود و حالا متاسفانه طور ديگري است.
 
فرش قرمز كه انگار براي خود جشنواره هم ارزشي ندارد. وقتي براي جشنواره ارزش نداشته باشد، گروه‌ها و فيلم‌هاي سازنده انگيزه‌اي براي شركت در آن ندارند و وقتي هم كه شركت مي‌كنند بازتاب خاصي ندارد.
 
همه‌ي جزييات تشريفات برگزاري جشنواره از شكل ورود آدم‌ها به سالن كه معلوم نيست چرا اين همه آدم باربط و بي‌ربط در سالن كنار هم مي‌نشينند، دچار اشكال است. اگر قرار باشد فيلم را با هم و با مردم ببينيم كه اين همه سالن خوب مردمي داريم. در آن‌ها فيلم را مي‌بينيم و واكنش ناب مردم را هم مستقيما متوجه مي‌شويم. اين ميزان مشكلات مثل صدا را هم نداريم و براي ديدن يك فيلم اين همه عكس سلفي هم نمي‌گيريم. فكر مي‌كنم در اين بخش‌ها مي‌توان تجديد نظر كرد.
 
علاوه بر تمام اين‌ها ابعاد رسانه‌اي جشنواره هم مشكل دارد و اسپانسرها آنطور كه بايد و شايد چيزي را به جشنواره و سينما اضافه نكرده‌اند.