پايگاه خبري سي.آي.ان«سين» شبكه خبري سينماي ايران اخبار هنر و سينماي ايران وجهان : «ديوار مهرباني» با آثار بيضايي، مهرجويي و نوستالژي‌هاي ديگر
پنجشنبه، 1 بهمن 1394 - 22:39 کد خبر:879
تعدادي از سينماگران از اجراي طرحي به نام «فيلم‌هايي كه دوست داشتيم» به‌عنوان برنامه‌اي براي حمايت از سينماگران كم‌بضاعت خبر دادند و ابراز اميدواري كردند كه اين طرح بتواند «ديوار مهرباني سينما» شود.

به گزارش شبكه خبري سي آي ان، به نقل از ايسنا، اين طرح با مشاركت سينماگراني مانند فرشته طائرپور (تهيه‌كننده)، رسول صدرعاملي (كارگردان)، مجيد مظفري (بازيگر) در كنار نازنين كريمي (بازيگر و كارگردان تئاتر) اجرا مي‌شود و در آن، بخشي از فيلمنامه‌هاي نوستالژيك و مطرح سينما مانند آثار بهرام بيضايي، ناصر تقوايي، داريوش مهرجويي، بهمن فرمان‌آرا و زنده‌ياد علي حاتمي به‌عنوان هنرمندان نسل اول سينماي ايران بازخواني و نمايش داده مي‌شود و عوايد برگزاري اين برنامه به زنان كم‌بضاعت سينما اختصاص خواهد يافت.
 
فرشته طائرپور با اشاره به جزيياتي درباره شكل‌گيري اين طرح، گفت: در تمام دنيا، حركت‌هاي مردمي با حضور اقشار مرجع آن جامعه همچون ورزشكاران و هنرمندان پياپي تكرار مي‌شود. اين حركت‌ها به‌منظور حمايت از يك اتفاق، كمك به يك جريان يا پيشگيري از يك اتفاق ناخوشايند است كه با هدف جلب توجه افكار عمومي و با اتكا به حمايت‌هاي مردم انجام مي‌شود.
 
اين تهيه‌كننده سينما با اشاره به برگزاري مراسم گلريزان و جشن‌هاي نيكوكاري به‌عنوان بخشي از حركت‌هاي اجتماعي و حمايتي در ايران، يادآوري كرد: حضور هنرمندان سرمايه بالقوه‌ي ارزشمندي است كه مي‌تواند در اين‌گونه حركت‌ها تأثير بسزايي داشته باشد.
 
طائرپور كه اول بهمن ماه در يك نشست سخن مي‌گفت، بيان كرد:‌ مهمترين سرمايه سينماگران، فيلم‌هاي‌شان است و ما با اين ديدگاه و با اتكا به اين سرمايه، طرح «فيلم‌هايي كه دوست داشتيم» را براي حمايت از هنرمندان نيازمند و با حفظ آبروي آن‌ها اجرا مي‌كنيم. در اين طرح، بخشي از فيلم‌نامه‌هاي خاطره‌انگيز سينما با حضور هنرمندان سينما و تئاتر در قالب برنامه‌هاي فيلمنامه‌خواني و نمايش فيلم به اجرا درمي‌آيد و عوايد فروش برنامه‌ها، به زنان سينماگر كم‌بضاعت اختصاص پيدا مي‌كند.
 
او با اشاره به تلاش‌هايي كه هنرمندان سينما و تئاتر براي خلق آثارشان انجام مي‌دهند، اظهار كرد: بعضي از اين هنرمندان بعد از سال‌ها تلاش به‌دليل شرايط و اقتصاد نابسامان هنري، پشتوانه خوبي نداشته‌اند. اميدوارم با اجراي اين طرح بتوانيم شرايطي را براي زنان كم‌بضاعت سينماي ايران ايجاد كنيم، چراكه وضعيت غم‌انگيز آن‌ها براي دولت، ملت يا صنف هنرمندان قابل تحمل نيست.
 
وي گفت: دور از شأن هنر ماست كه هنرمندانش در سنين پيري، در شرايطي نابسامان قرار گيرند. تلاش مي‌كنيم با اجراي اين برنامه، مردم را نسبت به سرنوشت كساني كه براي فرهنگ و هنر كار كرده‌اند و بعد از سال‌ها از هيچ پشتوانه‌اي برخوردار نيستند، حساس كنيم.
 
طائرپور ادامه داد: خوشبختانه تاكنون تعدادي از دوستان براي مشاركت در اين طرح اعلام آمادگي كرده‌اند كه اميدواريم هر روز تعدادشان بيشتر شود و بويژه بازيگران جوان با امكانات بيشتري كه در اختيار دارند، از اجراي اين برنامه حمايت كنند.
 
به گفته تهيه‌كننده فيلم «گلنار»، اين طرح نوعي تلفيق نمايش فيلم و بازخواني فيلمنامه‌ها توسط عوامل فيلم‌ها يا كساني است كه جزو عوامل فيلم نبوده‌اند، اما به اين آثار علاقه داشته‌اند.
 
همچنين رسول صدرعاملي يكي از جذابيت‌هاي اين برنامه را نزديك كردن تئاتر و سينما دانست و توضيح داد: فارغ از نيت خيرخواهانه برنامه، آنچه براي من بسيار جذاب است، نزديك‌تر شدن دو هنر سينما و تئاتر است، چون خود من هرگز اين مرزبندي را قبول نداشته‌ام، هرچند هميشه اعتراضاتي نسبت به ورود هنرمندان سينما به تئاتر و برعكس وجود داشته است.
 
كارگردان فيلم «من ترانه 15 سال دارم» بيان كرد: در اين برنامه، بخشي از فيلمنامه‌هايي كه دوست‌شان داريم مانند آثار داريوش مهرجويي، بهرام بيضايي و ناصر تقوايي به‌عنوان هنرمندان نسل اول اجرا مي‌شود. اميدوارم بازيگراني نقش‌هاي اين فيلمنامه‌ها را اجرا كنند كه هميشه آرزو داشته‌اند در آن نقش‌ها بازي كنند.
 
وي اضافه كرد: طبيعي است كه همه‌ي فيلمنامه خوانده نمي‌شود و بخشي از ديالوگ‌هاي جذاب آن روخواني خواهد شد و بخش‌هايي از فيلم هم نمايش داده مي‌شود.
 
صدرعاملي با ارائه توضيح‌هايي درباره شيوه اجراي اين برنامه، افزود: هريك از اين فيلمنامه‌ها توسط كارگردان خاصي، كارگرداني مي‌شود و تلاش ما اين است كه هر كارگردان فيلمنامه مورد علاقه خود را كارگرداني كند.
 
او با بيان اين‌كه اين برنامه از طريق بنياد خيريه بركت اجرا مي‌شود، يادآوري كرد: براي اجرايي كردن اين طرح چهار - پنج ماه برنامه‌ريزي كرديم و موافقت تمام فيلمنامه‌نويسان و كارگردان‌ها را به‌صورت مكتوب گرفتيم. حالا اميدواريم نتيجه برنامه جذاب باشد.
 
كارگردان فيلم «دختري با كفش‌هاي كتاني»‌ با اشاره به اين‌كه تمام هزينه‌هاي صرف‌شده اعلام خواهد شد، توضيح داد: براي اولين‌بار تمام هزينه‌هاي ريز و درشت برنامه در رسانه‌ةا منتشر مي‌شود، يعني اطلاع‌رساني كاملا شفافي درباره صورت‌حساب هزينه‌ها و درآمدها خواهيم داشت.
 
مجيد مظفري نيز با اشاره به فاصله‌اي كه ميان نسل‌هاي مختلف هنرمندان و تماشاگران سينما به‌وجود آمده است، گفت:‌ بسياري از نسل جديد، فيلم‌هاي قديمي را نديده‌اند و بسياري از فيلمنامه‌نويسان به اين فيلمنامه‌ها دسترسي نداشته‌اند، بويژه اين‌كه متأسفانه در دهه اخير سينماي ما به بيراهه رفته و اميدواريم اين حركت باعث رشد فرهنگي علاقه‌مندان به سينما شود و جوانان را ترغيب كند تا به‌دنبال فيلم‌هاي خوب سينماي ايران بروند.
 
بازيگر فيلم‌هاي «سگ‌كشي» و «جنگ نفت‌كش‌ها» اظهار كرد:‌ شايد اين حركت باعث آشنايي بيشتر جوانان با فيلم‌هاي نسل قبلي شود، زيرا متأسفانه در دهه اخير بسياري از فيلم‌ها در شأن سينماي ايران نبوده است.
 
مظفري با اشاره به دوري هشت ساله‌اش از سينما، توضيح داد: در اين سال‌ها هيچ فيلمنامه خيلي خوبي به دستم نرسيد. در حالي كه دهه 60 و 70 سينماي ملي داشتيم به اين صورت كه 80 درصد فيلم‌ها خارج از تهران در شهرهاي مختلف و با لباس و فرهنگ ديگر نقاط كشور ساخته مي‌شد و ما با اين فرهنگ‌ها آشنا مي‌شديم؛ اما امروزه همه فيلم‌ها شبيه هم شده‌اند و اغلب در تهران ساخته مي‌شود كه اين وضعيت، رشد فرهنگي درپي ندارد.
 
به گزارش ايسنا، نازنين كريمي - طراح اين ايده - نيز با اظهار خرسندي از همكاري با اين هنرمندان، گفت: من فقط مراحل اجرايي را پيگيري مي‌كنم. اولين اهميت اين برنامه براي ما، حمايت از زنان بي‌سرپرست در حوزه سينماست و نكته دوم، نزديك كردن هنر نمايش و سينماست.
 
او ادامه داد: برنامه اوليه شامل دو طرح است كه از فرم نمايشنامه‌خواني كه در تئاتر ما بسيار مرسوم است، استفاده و فيلمنامه‌هاي محبوب را بازخواني مي‌كنيم. ضمن اين‌كه اميدواريم با اجراي اين طرح بسياري از بازيگران نسل جديد كه آرزوي بازي در نقش‌هاي مورد علاقه‌ي خود را در فيلم‌هاي كارگردان‌هاي نسل اول داشته‌اند، فرصتي بيابند تا در اين فيلمنامه‌خواني‌ها مشاركت و نقش‌هاي مورد علاقه‌شان را بازخواني كنند.
 
به گفته كريمي، اين برنامه با روخواني و نمايش فيلم‌هاي «مادر»، «بگذار زندگي كنم»، «اجاره‌نشين‌ها»، «خانه‌اي روي آب»، «سرب»، «كاغذ بي‌خط»، «كوچه مردها» و ... اجرا مي‌شود و اجازه مكتوب نويسندگان و كارگردان‌هاي اين آثار گرفته شده است.
 
وي در پاسخ به پرسشي درباره حمايت‌هاي احتمالي نهادهاي خاص از اجراي اين برنامه، گفت: خانه سينما، بنياد سينمايي فارابي، كانون فيلمنامه‌نويسان، انجمن بازيگران خانه سينما، انجمن منتقدان و نويسندگان سينمايي، خانه ادبيات و هنر، سازمان زيباسازي شهرداري، اداره ارشاد استان تهران و ... حمايت خود را از اجراي اين برنامه اعلام كرده‌اند.
 
همچنين به گفته مهيار جوادي‌فر - مشاور رسانه‌اي اين برنامه - بخش اول اين طرح، ارديبهشت سال 95 برگزار مي‌شود و در حال حاضر با يكي - دو نهاد رايزيني‌هايي انجام شده كه هنوز به نتيجه قطعي نرسيده است.
 
صدرعاملي نيز درباره جلب حمايت‌هاي ديگر نهادها از برگزاري اين برنامه، توضيح داد: براي برگزاري اين طرح نبايد خيلي به بليت‌فروشي فكر كنيم، بلكه اميدواريم خيرين در اين برنامه مشاركت كنند. ضمن اين‌كه تمام جلسات ضبط ويديويي مي‌شود و اميدواريم آن‌ها را در قالب نمايش خانگي نيز عرضه كنيم.
 
او درباره استمرار اين طرح، توضيح داد: اميدواريم اين كار مستمر باشد، چون گنجينه‌اي از فيلم‌هاي درخشان داريم و دوست داريم برنامه را ادامه دهيم. ضمن اين‌كه با برپايي اين برنامه نوعي خاطره‌سازي خواهيم كرد و خاطراتي از نسل خودمان را با نسل جديد به اشتراك مي‌گذاريم.
 
در ادامه، طائرپور با اشاره به عملكرد صندوق حمايت از هنرمندان در وزارت ارشاد، توضيح داد: اين صندوق هنوز عملكرد رضايت‌بخشي نداشته است. البته پيش‌تر هم در خانه سينما محلي داشته‌ايم كه ليستي از هنرمندان از كار افتاده دارد و خيلي پنهاني به اين هنرمندان كمك مي‌كند؛ اما اين مركز، بودجه زيادي ندارد. يك راه ما اين بود كه اين صندوق‌ها را تقويت كنيم، اما به‌دليل عدم موفقيت صندوق وزارت ارشاد و نيز قوي نبودن محل خانه سينما، نيازمند جرياني خودجوش بوديم. البته در نهايت ممكن است اين سه جريان به يكديگر بپيوندند.
 
تهيه‌كننده فيلم «آيينه‌هاي روبرو» با اشاره به نوپا بودن اين طرح، ادامه داد: بعد از برداشتن قدم اول حتما به ايده‌هاي تازه مي‌رسيم. ممكن است بازخواني فيلمنامه‌هاي خوانده‌نشده يا مرور آثار يك ژانر خاص را در برنامه‌هاي بعدي پيگيري كنيم. اگر در اجراي برنامه موفق شويم قطعا هنرمندان بيشتري به ما مي‌پيوندند و صندوق حمايت از هنرمندان در وزارت ارشاد نيز خود به ميدان مي‌آيد، زيرا ما با ارتباطاتي كه داريم مي‌توانيم هنرمندان زيادي را جذب كنيم.
 
طائرپور درباره به‌كارگيري مشاركت چهره‌ها و بنگاه‌هاي اقتصادي در اين طرح، توضيح داد: در گام اول، مشكل را به‌صورت مشكل خانوادگي هنري مي‌بينيم و مي‌كوشيم اين طرح را با حفظ آبروي افراد برگزار كنيم. البته پيش از اين هم جلساتي ميان هنرمندان و صاحبان بنگاه‌هاي اقتصادي برگزار شده و همه حرف ما اين است كه سينما هيچ كاري را بي‌پاسخ نمي‌گذارد. اگر اين بنگاه‌ها وارد عمل شوند و به ما بپيوندند، قطعا نتيجه خوبي خواهند گرفت.
 
وي اضافه كرد:‌ آن‌ها به ما نياز دارند، زيرا شغل ما توليد حال خوب است و همه افراد مي‌كوشند با بهبود شرايط مالي، حال خودشان را خوب كنند و ساختن اين حال خوب، كار هنرمندان است؛ اما براي اين كار در وهله اول بايد حال خود هنرمندان خوب باشد.
 
طائرپور با تأكيد بر اين‌كه سينما محتاج هيچ‌كسي نيست، خاطرنشان كرد: خود سينماگران مي‌توانند مشكلات‌شان را حل كنند، همچنان كه اين قشر پيش از اين بخشي از مشكلات اجتماعي جامعه را حل كرده‌اند. معتقديم در گام اول از خودمان شروع مي‌كنيم و بعد اقشار ديگر مانند چهره‌هاي اقتصادي نيز به ما خواهند پيوست. در گام‌هاي بعدي، اين طرح گسترش خواهد يافت و جلسات نمايشنامه‌خواني، كنسرت‌هاي موسيقي و ... در كنار فيلمنامه‌خواني اضافه مي‌شود و همه اين‌ها بايد در حركتي كه روح حمايت و احترام به گذشتگان در آن وجود دارد، برگزار شود.
 
اين تهيه‌كننده از ايده اجراي «ديوار مهرباني» تقدير كرد و افزود: اين ايده، چهره تازه‌اي از جامعه ايرانيان را به جهانيان نشان مي‌دهد. در كنار آن، فعاليت‌هايي مانند رضايت گرفتن از اصحاب دم و ... به‌عنوان بخش ديگري از فعاليت‌هاي حمايتي و اجتماعي جامعه ايراني مورد توجه است.
 
طائرپور با اشاره به اين‌كه هنرمندان همواره مورد توجه مردم هستند، گفت: ما قشر مرجعي هستيم كه اشتباه‌ها يا حركات انسان‌دوستانه و مثبت‌مان مورد توجه مردم قرار مي‌گيرد.
 
وي با اشاره به اين‌كه در آستانه برگزاري جشنواره فجر هستيم، ادامه داد: جشنواره فجر، جشن ملي سينماي ما و يكي از مهم‌ترين اتفاقات آن است و يكي از اخبار خوش در آستانه آن مي‌تواند همين طرح باشد.
 
در اين نشست، صدرعاملي نيز با تأكيد بر اين‌كه هيچ‌يك از هنرمندان حاضر، نفع مادي از اجراي اين طرح نخواهند داشت، اظهار كرد: آنچه ما را به اجراي اين برنامه ترغيب كرده، نمايش و شو نيست و فقط حمايت است كه اميدواريم سرآغازي براي قوام بخشيدن و جدي‌تر شدن مسؤوليت‌هاي انساني ما در قبال يكديگر باشد. همچنين اميدوارم اين طرح طوري اجرا شود تا همه دل‌شان بخواهد در آن مشاركت كنند.
 
وي ادامه داد: با اجراي اين طرح فاصله ميان نسل‌ها پر مي‌شود و نسل امروز درمي‌يابد كه نسل قبلي چه نوستالژي‌هايي داشته است.
 
در ادامه اين نشست، صدرعاملي در پاسخ به اين پرسش كه چرا سال‌هاست فيلم تازه‌اي نساخت است؟ گفت: براي ساختن فيلم آخرم (زندگي با چشمان بسته) زحمت بسياري كشيدم و آن اثر را خيلي دوست داشتم؛ اما نوع سانسور آن كه باعث قلع و قمع شدن فيلم شد، برايم بسيار آزاردهنده بود و بعد از آن، سال‌ها فيلم نساختم. ضمن اين‌كه براي ساختن فيلم هميشه بايد دليل كافي داشته باشم كه خوشبختانه امسال اين دليل را دارم. اميدوارم تا يك‌ماه آينده يك فيلم نوجوانانه ديگر بسازم.
 
صدرعاملي در پايان اين نشست اضافه كرد: اميدوارم برنامه «فيلم‌هايي كه دوست داشتيم» به نوعي «ديوار مهرباني سينما» باشد و در قالب يك برنامه صميمانه، فرم جذابي از فيلمنامه‌خواني و نمايش فيلم هم در آن ارائه شود.